Zoeken

justanotherdaybyanne

leef leer en heb lief

Categorie

moederschap

Volgens het boekje..

Multitasking_Rader Coaching_Dordrecht_Breda.jpg

Let it be! Voor mij is dit inmiddels een lijf-quote geworden maar dit was een jaar geleden wel anders. Want wat vond ik het heftig. Een kindje op de wereld zetten en dan meteen moeten weten hoe alles werkt en hier een balans in vinden. Ik vond  ( en vind nog steeds ) dat er behoorlijk wat op je afkomt waar je als nieuwbakken moeder iets mee moet. Om de zoveel tijd een voeding, schone luier, slaapjes, de 1e echte hapjes, te onthouden wat ze wel en niet mogen eten en vergeet vooral niet dat je eigen huis ook zo nu en dan een sopje wilt, je stapel was alleen maar groter word, je ramen moet zemen… hoe dan?? Continue reading “Volgens het boekje..”

Advertenties

Mijn leven als moeder -tag

moederschapBenieuwd hoe het moederschap mij heeft veranderd of wat de beste aankoop was? Bij Monique van Moonoloog vond ik deze leuke tag. Ik nam hem over.. lees je mee? Continue reading “Mijn leven als moeder -tag”

De maatstaf van de maatschappij

49437dc9e8510bc6b9f6b84673748a59

Voor dat je er erg in hebt zit je kind in een bepaald hokje. Waar kind nummer 1 te dik is is kind nummer 2 te dun. Bij het volgende kind is nog geen tand te bekennen met 9 maanden en de andere heeft nog steeds een kaal koppie.  En als je het echt slecht treft heeft je kind misschien wel 2 of 3 van deze puntjes.. Wow..

In ons land staat vrijheid van meningsuiting hoog in het vaandel maar  sommige mensen nemen dit iets te letterlijk. Een poosje terug verscheen op facebook het bericht van een juf die met haar klas op schoolreisje was. Een wildvreemde vrouw haalde het in haar hoofd om tegen een kind (!) te zeggen dat ze toch wel aan de maat was. ( Het artikel vind je hier ) Wauw.. tegen een kind! Ik vind dat te ver gaan. En toch, als nieuwbakken moeder heb ik inmiddels al aardig wat mogen incasseren. Niets van dat alles zal slecht bedoeld zijn, sommige opmerkingen vast en zeker zelfs positief en behulpzaam, maar het maakt me toch onzeker. Ik ga twijfelen aan mezelf en het laatste wat ik zijn wil is een onzekere moeder. Diep van binnen weet je namelijk zelf denk ik wat het beste is voor je kind. Op het consultatiebureau word er iedere keer gekeken naar de groeicurve van je kind. De mooiste ( en volgens mij nooit haalbare lijn) is de donkergroene. Daarboven en onder is een lichtgroene lijn ( iets boven het gemiddelde gewicht lengte/iets eronder, maarrr.. nog steeds goed ) en daarboven en onder vind je een wit vlak. Doordat er iedere keer gemeten en gewogen word ontstaat er een soort grafiekje hoe je kind het doet. Nore zit eigenlijk altijd in de lichtgroene onderlijn en zoals ze daar op het CB zeggen.. Ze doet het erg goed! Doordat ze zoveel energie heeft en zo beweeglijk is verbruikt ze veel. Wil Nore een boterhammetje meer? Lekker aanbieden! Stukje fruit? Gewoon doen aldus het CB. Maar.. proppen hoeft niet. Ze is voor haar lengte en gewicht prima in verhouding.

Ondergewicht..nogal een term vind je niet? Ik heb heb de vraag al een keer of 2 mogen beantwoorden van mensen die vroegen of Nore geen ondergewicht had. ‘Wat een klein meisje eet ze wel goed, ze is niet zo groot hé ‘. Nogmaals zal dit alles vast en zeker goed bedoeld zijn, daar geloof ik dan maar in, maar ondergewicht is nogal een uitspraak. Nee, veel babyvet heeft ze niet en met haar 70 cm is ze zeker niet de grootste baby ever maar hallo, dit dametje lachte met 4 weken terug, rolde al heel vroeg het hele huis door en kon zelf staan voor de 8 maanden. Dus dan klopt het dat ze met haar 11 maanden heel GROOT voordoet, maar nog maar gewoon een baby is. Blijkbaar heeft de maatschappij ergens een grens bepaald waarin je dun, normaal of dik bent. En ik ben het helemaal eens dat er richtlijnen zijn waarop de groei in de gaten gehouden word want dat is zorg dragen voor elkaar maar ieder kind is anders en uniek. De meeste jongetjes in Nore haar omgeving zijn een stuk groter en zwaarder en natuurlijk lijkt Nore dan nog fijner ( maar pas op ze is loeisterk hoor mannen, haha ). Maar zijn jongens nu eenmaal niet gewoon wat groter..? Tenslotte moeten ze straks wel met beren vechten en draken verslaan toch?!

Waar ik dus op doel is dat mensen soms te snel dingen zeggen, die niet kwaad zijn bedoeld maar waar een bepaalde ondertoon in zit. Ik wil soms bijna letterlijk laten zien dat ze echt wel koekjes krijgt en goed eet. Jep, de meeste fruit en groente hapjes maak ik zelf, gewoon omdat ik dat kan en het leuk vind ( en ieder ander kan dat trouwens ook ..het is een kwestie van zin maken…) en omdat ik dan precies weet wat ze ècht binnen krijgt. Maar als de buurvrouw haar kind alleen maar potjes en kant en klaar maaltijden geeft vind ik dat ook dikke prima, lekker zelf weten toch?

Waarom ik hier een stuk over post? Omdat het me dwars zat dat er soms zomaar iets geroepen word zonder te weten hoe de vork in de steel zit.Tegenwoordig ben je met maat 34 te dun en met maat 40 te dik. En een ieder die daartussen zit heeft vast droog haar, een onregelmatige huid of er is wel iets anders aan de hand. Nu zijn wij oud genoeg om dingen te relativeren maar een kind is dat niet. Hoe moest dat meisje zich voelen die op schoolreisje was? Een van de leukste dagen voor een kind word de grond in geboord omdat een wildvreemde vrouw had bedacht om haar mond open te trekken. Gewoon niet doen ! 

Ps.. ik weet echt wel het verschil tussen een fijn poppie èn een fijn poppie met ondertoon.  Dus mocht je ons zien, schroom niet om te zeggen dat ze fijntjes is.. heus ik weet het verschil! 😉

Liefs, Anne

 

Waarom wij het geslacht niet wilden weten.

091fa7e4330f8a84b00c2237c2a347caWeten jullie wat het wordt? Een redelijk standaard vraag en we hebben hem heel vaak gehoord tijdens de zwangerschap. Tegenwoordig weet bijna iedereen het geslacht van de buikbaby omdat het leuk maar vooral ook praktisch is. Toen ik zwanger was hebben we het er even over gehad maar al vrij snel was duidelijk dat we het niet wilden weten. Wij lieten ons liever verrassen. Continue reading “Waarom wij het geslacht niet wilden weten.”

Ask him anything…

De bevallingsverhalen, zwangerschapsperikelen en letterlijke nageboortes zijn niet weg te denken van iedere mamablog. We zijn er maar druk mee met hoe we ons voelen, of we het wel goed doen en vertellen her en der nog een grappige anektdote van de bevalling. Maar hoe hebben die mannen alles toch meegemaakt? Mijn man moest er maar eens voor gaan zitten vond ik. En bij deze dus René zijn kijk op de zwangerschap, de bevalling en alles wat daarna kwam!  Pak een kop thee en ga er lekker voor zitten! Continue reading “Ask him anything…”

Wat veranderd er ( niet)?

Dat er er een verschil zit in mijn leven met Nore en zonder Nore lijkt me duidelijk. Maar waar dat het hem precies in zit en wat het wel of misschien niet heeft veranderd lees je hier.
Continue reading “Wat veranderd er ( niet)?”

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑